De makers van Noodzakelijk Kwaad vervelen zich snel (die jeugd van tegenwoordig). Om die reden gaan we dit weekend weer werken aan een nieuw uiterlijk voor de site. Dat betekent dat er géén nieuwe items worden geplaatst. En dat u wellicht vreemde dingen over uw scherm ziet vliegen. Maar geen zorgen: alles sal reg kom. Maandagochtend zijn weer helemaal bij.
UPDATE: Dat ging makkelijk! We zijn al klaar. Andere afbeelding in de header, andere subtitel, iets andere kleuren. Maar vooral wat meer spatiëring in de teksten, hopende dat het de leesbaarheid ten goede komt.
Meindert Fennema (politicoloog en ‘uit volle overtuiging’ lid van Groen Links) publiceert vanmiddag zijn boek ‘Geert Wilders Tovenaarsleerling’. Dat rechtvaardigde blijkbaar een intervieuw over twee pagina’s in het midden van de Volkskrant.
Op enig moment in het intervieuw kan uit de mond van Fennema worden opgetekend:
…Wilders is altijd doordrongen geweest van de gevaren van de islam…
Naief als ik ben dacht ik daarna het gebruikelijke te moeten lezen: de ontkenning van dat gevaar, de relativering, de smoes. De verklaringen. Discriminatie! Segregatie! Achterstelling! Het christendom is ook erg! Het komt door armoede! Het komt door de kruistochten! Het komt door Israel! Het komt door Amerika! Ze bedoelen het niet zo! Het gaat slechts om een minderheid! Er bestaan ook goede moslims! Gematigde moslims! Mensen zoals jij en ik!
Maar niets van dat alles. Zonder enig weerwoord staat in de Volkskrant de zin ; ‘de gevaren van de islam’.
Vooruitgang. Het gaat in kleine stapjes, maar toch.
Elsevier meldt dat minister Verhagen in een brief aan de Tweede Kamer meldt dat hij openheid eist m.b.t. directiesalarissen bij organisaties die zich bezighouden met wat ontwikkelingshulp wordt genoemd (maar wat niet helpt en zeker niets ontwikkelt). Aanleiding was het buitensporige salaris van Dirk Elsen, directeur van SNV, die € 182.000,= per jaar verdient.
Daartoe zal een onderzoek worden gestart en eind september moet er een lijstje met namen en rugnummers bij de Kamer liggen.
Dit is een beetje een schijnvertoning. Waarom ‘openheid eisen’ en een onderzoek starten als die gegevens zo voor het grijpen liggen? De salarissen van directies van dergelijke clubs staan gewoon in de jaarrekeningen. Ik nam de eerste club die bij me opkwam (Plan Nederland) en had na twee minuten de gegevens boven water. Altijd leuk die jaarrekeningen, ik heb effe terug ook al zo’n lol gehad met die van OxfamNovib.
De directeur van Plan Nederland verdiende in 2009 bruto inclusief vakantiegeld etc. € 107.000,=. Dat bedrag an sich zegt niet eens zoveel. Leuker wordt het als ik erbij vermeld dat hier ook € 2000,= vergoeding voor ziektekostenpremies bijzit. Met mijn kennis van de zorgverzekeringsmarkt kan ik u wel vertellen dat deze directeur verzekerd is voor iedere denkbare medische eventualiteit (en dan voor nog wat meer). En welke andere werknemer krijgt zijn premies voor de ziektekostenverzekering in zijn geheel vergoed?
Nog leuker wordt het als blijkt dat de directeur in het voorgaande jaar € 99.000,= verdiende. Dus zijn salaris is met iets meer dan 8% in één jaar gestegen. Zei daar iemand crisis?
Nou, dat was het dan. Nee, wacht, Plan Nederland heeft nog twee directeuren! Die heren (dames?) verdienden respectievelijk € 72.000,= voor 9 maanden werk en € 80.000,= voor tien maanden werk. En nou MOET ik even lollig doen: beide functionarissen kregen eveneens die € 2000,= voor ziektekostenpremies. Terwijl ze niet eens het hele jaar in dienst waren. Ben ik nou zo cynisch of zijn zij nou zo dom?
Had ik al verteld dat alle drie de directeuren een leaseauto hadden? Nee, dat had ik nog niet. En nou verder niet zeuren want dit is allemaal conform de ‘Adviesregeling Beloningen Directeuren Van Goede Doelen’.
Mijn conclusie is dat het lijstje van Verhagen straks behoorlijk nietszeggend zal zijn. Het gaat niet om de bedragen sec, maar om de ontwikkeling van die bedragen en de verborgen extraatjes. Remember: bij OxfamNovib kan je als oudere jongere korter gaan werken met behoud van salaris b.v.
UPDATE: Plan Nederland doet ook iets marginaals in Albanië, maar dat valt volgens het jaarverslag onder ‘Oostelijk en Zuidelijk Afrika’. We zijn allemaal wereldburgers, nietwaar?
Niet dat de lezers van dit blog er aan herinnerd hoeven worden hoe onmenselijk en wreed de islam zich kan tonen. Maar Phyllis Chesler schrijft op PJM:
…what does it mean when a mob of men, numbering anywhere from 50 to 200, stone a female child to death — as happened in October of 2008 in Somalia? That poor soul was not only a 13-year-old child, she had also just been raped. Indeed, that was her sole “crime” and the reason for her torture-execution. She was forced into a hole and buried nearly up to her neck. She took a long time to die and kept crying out for her life. In addition to the 50 active stoners, 1000 more men cheered them on…
Ik dacht: ik meld het toch nog maar even.
Duitsland, Oostenrijk en Italië staan in het midden van de kroeg als Servië tegen Oostenrijk aanbotst en er allemaal bier over de broek van Oostenrijk heen morst.
Oostenrijk eist dat Servië een nieuw kostuum voor hem koopt. Duitsland vindt dat ook. Engeland vindt het overdreven en vraagt om kalmte.
Servië zegt dat het geen heel nieuw kostuum kan betalen maar biedt wel aan de broek van Oostenrijk te laten stomen. Rusland en Servië kijken Oostenrijk aan.
Oostenrijk vraagt waar Servië naar kijkt. Rusland zegt dat Oostenrijk een keertje normaal moet doen. Oostenrijk vraagt aan Rusland wie hij denkt dat hij is.
Duitsland zegt tegen Engeland dat Frankrijk naar hem kijkt en dat hem dat niet bevalt. Engeland zegt dat Frankrijk mag kijken wat hij wil, dat Engeland ook kijkt en vraagt wat Duitsland daar tegen denkt te doen.
Duitsland zegt tegen Rusland dat het niet naar Oostenrijk moet kijken anders zal het nog wat beleven.
Engeland en Frankrijk vragen of Duitsland misschien ook iets tegen België heeft. Duitsland en Turkije drinken samen nog wat maar daarna doet Turkije alsof het van de problemen niets gemerkt heeft.
Duitsland stroopt zijn mouwen op, kijkt naar Frankrijk en geeft België onverwacht een ram in het gezicht.
Frankrijk en Engeland slaan daarop op Duitsland in. Oostenrijk slaat op Rusland in. Duitsland slaat Engeland en Frankrijk met de ene hand en Rusland met de andere.
Rusland haalt uit naar Duitsland maar mist volledig en valt bijna om. Japan schreeuwt vanuit de hoek dat het Engeland wil helpen maar doet niets. Dan krijgt Oostenrijk onverwacht een klap van Italië.
Australie mept Turkije maar die mept terug. Ze geven beiden Engeland de schuld.
Frankrijk wordt zo geslagen dat het door een ruit naar buiten valt, maar krabbelt op en vecht verder. Rusland wordt door Duitsland en Oostenrijk de binnenplaats opgeslagen, loopt hersenletsel op, verliest even het bewustzijn. Als Rusland bijkomt kan het zich niets meer herinneren en blijkt onherkenbaar veranderd.
Italië mept Oostenrijk nog een keer, mist half, maar Oostenrijk gaat toch neer. Italië rent juichend door de hele kroeg.
Amerika wacht tot Duitsland bijna van Engeland en Frankrijk heeft verloren, slaat Duitsland dan met een barkruk op het hoofd en doet alsof het eigenhandig het hele gevecht heeft gewonnen.
Inmiddels is het hele meubilair aan gort en de grote spiegel achter de bar ligt in duizend stukken. Amerika, Engeland en Frankrijk zeggen dat Duitsland begonnen is en dat het allemaal de schuld van Duitsland is. Terwijl Duitsland nog bewusteloos is, pikken ze zijn portemonnee en kopen drank voor al hun vrienden.
Leestip van de dag: een stuk op de People’s Cube dat nu eens niet satirisch bedoeld is maar een aardige analyse geeft van professioneel links tegen amateuristisch rechts.
Frankrijk ligt onder vuur omdat ze Roma willen uitzetten. De beschuldiging is (uiteraard) ‘vreemdelingenhaat’. Inmiddels bemoeien ook de Beledigde Naties zich er mee en die vinden dat Frankrijk er beter aan doet de Roma te laten integreren dan ui te zetten.
En dat is om je broek te pissen plassen. Als er iets is wat Roma niet willen is het wel integreren. Een praktisch voorbeeld is de gemeente Nieuwegein waar al meer dan 30 jaar lang vergeefs wordt gepoogd met de daar woonachtige Roma te werken. RTV Utrecht heeft er, tot woede van de gemeente, een heel dossier aan gewijd. Door een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur kreeg de omroep inzage in de archieven van de gemeente Nieuwegein. De conclusie is ontluisterend. De rijksoverheid en de gemeente Nieuwegein hebben sinds de komst van de Roma-zigeuners in de jaren zeventig vele miljoenen geïnvesteerd in huisvesting, welzijnsprojecten en scholing. Ondanks alle inspanningen zijn de werkloosheid, het schoolverzuim en de criminaliteit onder de Roma onverminderd hoog gebleven.
Uit één van de dossiers die RTV Utrecht te pakken kreeg komt de volgende zin:
…de zigeuners weten goed gebruik te maken van mazen in de wetgeving en van het uitspelen van de welzijnswerkers tegen elkaar, op een dergelijke manier dat zij het verantwoordelijk stellen voor hun eigen handelen erg lang uit kunnen stellen…
Voor uw informatie: die zin komt uit 1980. Nu, 30 jaar later, stelt de gemeente drie speciale ‘intermediairs’ aan die het vertrouwen van de Roma-gezinnen moeten winnen. Dat schiet lekker op. Heeft ook alles e maken met een gebrek aan fysieke moed want als je de Nieuwegeinse Roma te na komt is dat niet bevorderlijk voor de nachtrust (mag ik dat nog schrijven tegenwoordig?)
Dus als Sarkozy wel ‘cojones’ heeft gaat hij lekker verder met het uitzetten van de Roma uit Frankrijk. Zachte heelmeesters, stinkende wonden en dat soort dingen.E Er is eenvoudigweg geen alternatief.
Trouw publiceerde vandaag een artikel met de alleszins intrigerende titel ‘De diepte in op Marx Zomerschool’ Want de relatie tussen Marx en diepte is mij tot nu toe ontgaan, of het moest de diepte van de massagraven zijn die de aanhangers van de ideeën van Marx immer achterlieten.
Bij nadere lezing blijkt de zomerschool een initiatief te zijn van de Internationale Socialisten, dat gezellige clubje puberale revolutionairen dat geestelijk in 1917 is blijven steken.
Ik heb altijd begrepen dat het marxisme (en daarmee ook de IS) zich richtten tegen de uitwassen van dat verderfelijke systeem dat kapitalisme heet. Maar dat kan zich op bijzonder manieren uiten. Zo zegt een van de deelnemers van de Zomerschool:
…in een Gronings verzorgingstehuis krijgen ouderen maar eens per week een douchebeurt. Ze moeten 21 euro betalen voor een extra sessie. Ik stond bijna te huilen toen ik dit hoorde. Maar mensen willen het niet zien…
Dus de gebrekkige ouderenzorg in Groningen is ook al een gevolg van de hebzucht van de kapitalistische zwijnen? Laat ik nou altijd hebben gedacht dat de gebrekkige ouderenzorg in dit land een gevolg is van de (verkeerde) prioriteiten van de socialisten en christenen in dit land. Want die hebben geld voor van alles, behalve voor demente oma’s. Want die stemmen toch niet meer en zijn als ’fanbase’ niet langer interessant.
Ik ben van mening dat Nederlandse burgers het recht moeten hebben een vuurwapen te bezitten en te dragen. Een Tweede Amendement voor Nederland! Ik zal uitleggen waarom ik dat vind.
Er is ook een directe aanleiding voor deze post: er is een collega van mij onder bedreiging van een mes verkracht. Want er is veel te doen over geweld tegen hulpverleners zoals ambulancepersoneel en politieagenten. Maar staat er wel eens iemand stil bij de eenzame fietser die wijkverpleegkundige in de avonddienst heet?
Ik verdedig de stelling dat de collega niet zou zijn verkracht als zij de beschikking had gehad over een vuurwapen. Ik kan dat niet bewijzen, maar iets zegt mij dat er een sterk preventieve werking uit gaat van een 9mm Glock. Deze stelling zal mij door de progressieve goegemeente niet in dank worden afgenomen. De bangige wegkijkers zullen zeggen dat je, indien mensen wapens mogen dragen, geen feestje in de stad meer kan organiseren zonder dat iemand het plein oprent om een ander neer te knallen. Oh nee, wacht, dat gebeurt nu ook al.
Ik verdedig de stelling dat wetgeving inzake vuurwapens en de beschikbaarheid van vuurwapens geen invloed heeft op het gebruik van vuurwapens. Bovengenoemde linkse Gutmenschen zullen oneindige spiralen van geweld voor hun geestesoog zien opdoemen of zich anderszins ten principale beroepen op het principe van geweldloosheid als ideaal. Dat pacifisme een morele schaamlap is voor een gebrek aan fysieke moed en geweldloosheid en daarom allerminst nastrevenswaardig is heb ik al eerder betoogd.
Maar de mate waarin vuurwapengeweld voorkomt in een samenleving heeft niets te maken met de vigerende wetgeving of de in omloop zijnde wapens, maar heeft alles te maken met de cultuur van een samenleving.
Weet u waar heel veel burgers de beschikking hebben over vuurwapens? In Zwitserland. Want in Zwitserland heeft, als gevolg van de wijze waarop het leger is georganiseerd, vrijwel iedere volwassen man een vuurwapen thuis. Toch zijn er geen gevallen bekend van Zwitsers die onverhoeds van achter de koekoeksklok vandaan springen om al jodelend hun magazijn op onschuldigen leeg te schieten. Sterker nog; de criminaliteit in Zwitserland behoort tot de laagste in Europa. Jaja, beste mensen, in Zwitserland hebben vele honderdduizenden gewoon een Sturmgewehr 90 onder de kapstok staan. Geeft een vreselijk onveilig gevoel, nietwaar?
Weet u waar ze een heel strenge wapenwetgeving hebben? In Mexico. Inderdaad, Mexico, waar het vuurwapengebruik van de drugsbendes zo’n omvang heeft aangenomen dat het me verbaast dat niemand het benoemt voor wat het is: een burgeroorlog. Mexico, waar de gemiddelde werkdag er uit kan zien als de finale shootout in een western van Sam Peckinpah. Jaja, beste mensen, in Mexico is het ten strengste verboten een vuurwapen te bezitten. Geeft een vreselijk veilig gevoel, nietwaar?
Politici en activisten van allerlei pluimage in allerlei landen hebben geprobeerd of proberen nog bestaande wapenwetgeving aan te scherpen. Dit alles vanuit nobele doelstellingen zoals meer veiligheid etc. Maar ik twijfel aan hun eerlijke bedoelingen. Niet alleen is er geen relatie tussen beperking van wapenbezit en toename van veiligheid: het tegendeel lijkt zelfs waar. In Amerikaanse staten waar de wapenwetgeving het burgers toestaat wapens te dragen neemt de (vuurwapen)criminaliteit af. In staten waarin wetgeving wordt aangescherpt neemt de vuurwapencriminaliteit toe. In Engeland en Australie doen zich vergelijkbare ontwikkelingen voor.
Want zeg nou zelf; als wetgeving inzake vuurwapens wordt aangescherpt, welke mensen geven dan gehoor aan de nieuwe regelgeving? Mensen zoals u en ik, de gezagsgetrouwe, welopgevoede belastingbetalende Henk en Ingrid. Criminelen trekken zich daar niets van aan, daar zijn het criminelen voor. Of zoals de Amerikanen het zelf formuleren: ‘if guns are outlawed, only outlaws have guns’.
Toen de gestoorde Koreaanse crimineel Seung-Hui Cho in 2007 zijn 32 moorden pleegden op de Virginia Tech universiteit deed hij dat in de wetenschap dat er verder niemand gewapend rondliep die hem kon tegenhouden. Want de goeddoeners onder ons hadden de campus uitgeroepen tot ‘gun-free zone’. Hadden de andere studenten wel wapens mogen dragen dan was Cho beslist niet ver gekomen. De boven ons gestelden willen ons beschermen met goede bedoelingen. En falen daarin hopeloos.
Dan is er nog iets: ik vind dat burgers wapens moeten mogen dragen. Niet alleen om have en goed te kunnen verdedigen tegen andere burgers, maar ook als verdediging tegen de overheid zelf. Want die overheid legt de laatste tijd iets te makkelijk haar grijpgrage klauwen op het privébezit. Zie gemeente Amsterdam met haar regels inzake tweede woningen. En het ‘sociaal contract’ tussen uw redacteur en de Nederlandse overheid is ook allang geleden eenzijdig opgezegd. Het blijven overdragen van onze soevereiniteit aan de Europese moloch is daar een voorbeeld van.
Terug naar het begin. Als ik pleit voor het recht om wapens te dragen dan denk ik heus nog wel aan een aantal spelregels. Registratie, een basistraining, een beperking tot vuistvuurwapens. De idee om de Aldi op vrijdag te laten stunten met een scherpe aanbieding voor een leuke AK-47 gaat ook mij te ver. Maar het basisrecht blijft voor mij overeind.
Aan het eind gaat het allemaal om de keuzes die je maakt. Het is dan kiezen tussen een kansenjongere met twee kogels in zijn buik of een voor haar leven getraumatiseerde wijkzuster.
Voor mij is die keuze eenvoudig. Hoe ligt dat voor u?